Eşitsiz Bir Toplumda Çocukluk: Çocuğun “İyi Olma Hali”ni Anlamak / İstanbul Örneği

Abstract

"Çocuklar başlarına iyi veya kötü şeyler gelen pasif bireyler olarak değil, toplumsal kaynakları kullanarak kendi iyi olma hallerinin belirlenmesinde aktif rol alan aktörler olarak kabul edilmelidirler. Bu bağlamda da elinizdeki çalışma bir yandan uluslararası alanda böyle bir yaklaşımla belirlenmiş çocuğun iyi olma hali göstergelerinin Türkiye için geçerliliğini tartışarak çocuk literatürüne yeni bir kavramsal yaklaşım getirmeyi amaçlamaktadır. Diğer yandan ise, Türkiye’nin de imzaladığı BM Çocuk Hakları Sözleşmesi’nde karşılığını bulan, çocuğu hak sahibi aktif yurttaş olarak gören yaklaşımın hem literatürde hem de hizmet veren ve veri toplayan temel birimler olan devlet kurumları nezdinde geçerlilik kazanmasına katkı sağlaması hedeflenmektedir."